Ceramika techniczna,  to materiał produkowany z naturalnych składników (m.in. glinki, kaolinu

 i skalenia)  w skomplikowanym procesie technologicznym, wypalany w temperaturze ponad 

1200 C. Dzięki dużej gęstości jest bardzo twardy i wytrzymały, co sprawia, że nie wymaga 

żadnych dodatkowych konstrukcji podtrzymujących lub płyt bazowych. Jest też bardzo 

odporny na wysokie temperatury.

   Powierzchnia ceramiki technicznej pokryta jest warstwą glazury, której skład jest identyczny ze 

składem materiału podstawowego. Celem nakładania glazury są przede wszystkim względy 

estetyczne oraz łatwość w utrzymaniu czystości.

   Lita ceramika nie reaguje na działanie zasad, soli, rozpuszczalników oraz kwasów w każdej 

temperaturze i w każdym stężeniu  - z wyjątkiem kwasu fluorowodorowego.

   Ceramiczne blaty laboratoryjne mogą mieć fabrycznie podniesione krawędzie lub nie.

 W przypadku tych drugich efekt podniesionych krawędzi, zatrzymujących rozlaną ciecz, 

można uzyskać się poprzez zastosowanie specjalnych listew i narożników z odpornych 

chemicznie tworzyw sztucznych.

   Maksymalna wielkość płyt ceramicznych bez podniesionych krawędzi o grubości 20 mm,

 to: 1800 x 900 mm, zas  z podniesionymi krawędziami (grubość 30 mm) - 2000 x 900 mm. 

   W przypadku większych blatów płyty są łączone ok. 5-milimetrowej szerokości elastyczną spoiną.

   Z litej ceramiki technicznej produkowane są również  zlewy i zlewiki

bez podniesionych krawędzi

z fabrycznie podniesionymi 

i glazurowanymi krawędziami